استقرار بيعت على بن ابى طالب ع با على به روز جمعه پنج روز مانده از ذى حجه بيعت كردند ، كسان پنج روز پس از كشته شدن عثمان حساب مىكنند ، نخستين خطبه اى كه على پس از خلافت خواند چنين بود كه حمد و ثناى خدا كرد و گفت : « خدا عز و جل كتابى هدايتگر فرستاد و نيك و بد را در آن بيان كرد « نيكى را بگيريد و بدى را وا گذاريد ، فرايض خدا سبحانه را بجاى آريد « كه شما را به بهشت مىرساند ، خدا چيزهاى معين را حرام كرده و حرمت « مسلمان را بالاى همهء محرمات نهاده و مسلمانان را به اسلام و توحيد « نيرو داده ، مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبانش آسوده باشند ، « مگر به حق . آزار مسلمانان جز باقتضاى واجب روا نيست . به كار عامه برسيد ، « مرگ به همه ميرسد ، كسان پيش از شما رفته‌اند و رستاخيز كه از اين پس « مىرسد شما را بتلاش مىخواند . سبكبار باشيد تا به مقصد برسيد كه كسان « در انتظار دنباله روان خويشند . بندگان خدا ، در كار بندگان از خدا « بترسيد ، شما را حتى از مكانها و جنبنده ها خواهند پرسيد ، خدا عز و جل را « اطاعت كنيد و نافرمانى او مكنيد ، وقتى به نيكى رسيديد ، آن را بگيريد و « چون به بدى رسيديد آن را وا گذاريد ، به ياد آريد كه گروهى اندك بوديد و در « زمين زبون بوديد » پس از آنكه على به خانه رفت ، طلحه و زبير و جمعى از صحابه پيش وى فراهم آمدند و گفتند : « اى على ، ما به شرط اجراى حدود خدا بيعت كرده‌ايم ، اين جماعت در خون آن مرد شريك بوده‌اند و خون خويش را حلال كرده‌اند » گفت : « اى برادران ، من از آنچه شما مىدانيد بىخبر نيستم ولى با جماعتى